letnie wspomnienia

Rozkurzawił się, rozszalał,
piaskiem o bruk chlasnął, trzasnął,
w szyby domów bębnął, chlasnął
i pyłem ulice zalał.
 
Rozkręcił się, rozpiekielnił,
jak bies czarny poszedł w tany,
jak szalony, jak pijany,
walił w ściany, pluł na ściany,
 
gwizdnął, pisnął, stuknął, wrzasnął,
rozhulał się, rozweselił...
Potem w norę wpadł zziajany
i przycupnął gdzieś, i zasnął...

Wiatr w zaułku

K.I.G.

Chociaż brzmi jesienno, tak na prawdę tak wygląda tutaj LATO. 
potrafi zjawic sie z nikad. z blekitnego nieba, z anielskiego spokoju. 
u nas (tzn w polskim u nas:)) zwany halnym, tu fenem (Föhn). 
Przynosi "sikawice" (a nierzadko grad), czasem tęcze, a z reguly - bóle głowy (jam co prawda nie migrenowiec- którym biada- , ale moja metopatyczna natura i tak odczuwa zawczas i dosadnie)



 (ale alpy - troche jednak wieksze, a kraina przedalpejska - patrz fotka poprzednia notka -
to rownina z ktorej nagle wyrastaja skaliste szczyty; gory faldowaly sie od tej drugiej strony 
a tu - jest plasko - jak po slowackiej stronie tatr)

nie zapomnę gdy pierwszy raz (pierwszego razu sie przeciez nie zapomina :)) 

z zupełnym niezrozumieniem spoglądałam, na rzucająca sie w panice do okiennic sąsiadkę 
(okiennic, grubych drewnianych okiennic, ktore tutaj sa w oknach niekoniecznie dla ozdoby; 
w wersji modern- nie tak uroczej - zaluzje; okiennice, zaluzje, od zachodniej strony jesli ktos tam okna ma - jest to mus). Nieskażony błękit, słoneczne słońce, tylko z południa i zachodu- niebo przybrało czarno - zwalista postać.  

niezrozumienie nie trwalo nawet minuty,

to co nastapilo po chwili - to bylo...no wlasnie, to bylo TO.

***

a w lilkowie....

na terror miedzynarodowki ogrodnikow 

lilkowy znalazl ostrą odpowiedz :)

(by  ocenic skale podziwu lilkowemu należną należycie, należy wykonac nastepujace zadanie:
(2,5 x 60 x2 + 60 x1)m2= 860 m2 (!)

jak wy to robicie, ze zywoplot rośnie wam do góry, a na boki nie rośnie?
- zapytala sasiadka
ha, jak?
lilkowy, jak Ty to robisz? :)

ogrodkowo - do jesieni jeszczem nie przygotowani. 

przeraza ilosc donic, ktore jakos trzeba przezimowac, 

bo przeciez lilka, a tym bardziej lilkowy- kwiatka nie wyrzuci
(najwyzej zapomni, nie podleje, ususzy). 

o, jak bardzo, bardzo niezbedny jest ogrod zimowy!

***

a radio bawarskie - przypomnialo mi wczoraj, ze w warszawie juz jest  jesien.
siedze wiec sobie jesienno - wieczornie, z herbatka, troche pracuje i podsluchuje.