Skoro już powiedziałam A - to niech będzie tez B
B jak Prokofiew.
czy Mazurki Chopina pod palcami Trifonowa nie brzmią jak te "Wizje Ulotne"?
***
A skoro trafiło na B, to niech będzie i C.
Czyli o skomplikowanym - tak jak i Czasy, w których żył - Charakterze
Prokofiewa. I jak jego zyciu.
Wizje komponuje 28- letni kompozytor w 1917. Juz wtedy cieszy się sławą muzycznego futurysty a w dorobku ma wiele dzieł, należących do jego największych osiągnięć kompozytorskich.
Trzy lata wczesniej konczy konserwatorium wygrywając finałową „bitwę fortepianów”, zdobywa główną nagrodę - fortepian Schredera - własną kompozycja z 1912 roku - I Koncertem Fortepianowym.
W tym tez czasie podróżując do Anglii i Francji pozna i zaprzyjaźni się z muzycznym impresiario - Sergiejem Diagilewem, usłyszy Strawińskiego i Ravela.
Trzy lata wczesniej konczy konserwatorium wygrywając finałową „bitwę fortepianów”, zdobywa główną nagrodę - fortepian Schredera - własną kompozycja z 1912 roku - I Koncertem Fortepianowym.
W tym tez czasie podróżując do Anglii i Francji pozna i zaprzyjaźni się z muzycznym impresiario - Sergiejem Diagilewem, usłyszy Strawińskiego i Ravela.
W międzyczasie w Rosji wybucha rewolucja. Wraz z wieloma rodakami opuszcza ogarnięty wojna kraj. Wyjeżdża do Ameryki.
W Ameryce święci tryumfy inny rosyjski emigrant rewolucyjny, Sergiej Rachmaninow. Pomimo początkowych nowojorskich sukcesów koncertowych Prokofiew zawsze był w cieniu swojego rodaka. Z tego czy tez innego powodu, jego amerykańska kariera nie rozwijała się po jego myśli. Po finansowym fiasku premierowej opery, Miłość trzech pomarańczy porzuca po dwóch latach Amerykę dla Paryża.
Wraz z nim (lub za nim) wyjeżdża Carolina Codina, 20 letnia śpiewaczka operowa, o hiszpańsko - francusko- polskim pochodzeniu, występująca pod scenicznym pseudonimem Lina Lludera. Zachwyciła się koncertującym w Nowym Jorku Prokofiewem - i już go nie opuściła.
W Paryżu otoczył Prokofiewa opieka jego dawny znajomy, Diagilew.
Prokofiew stal sie ego oczkiem w głowie impresario - zaraz po Igorze Strawińskim.
Dla rodziny Prokofiewów (bo w międzyczasie Sergiej wziął ślub z ciężarna Lina w uroczym bawarskim klasztorze Ettal, gdzie tez przez jakiś czas zamieszkali) nastały tłuste, a przynajmniej spokojne, lata.
Prokofiew stal sie ego oczkiem w głowie impresario - zaraz po Igorze Strawińskim.
Dla rodziny Prokofiewów (bo w międzyczasie Sergiej wziął ślub z ciężarna Lina w uroczym bawarskim klasztorze Ettal, gdzie tez przez jakiś czas zamieszkali) nastały tłuste, a przynajmniej spokojne, lata.
Prokofiew koncertuje i komponuje, jego twórczość spotyka się z krytyką i entuzjazmem. Zdobywa uznanie. Lina, zwana przez męża pieszczotliwie- Ptaszka- koncertuje z powodzeniem, choć bez większej kariery. A przede wszystkim, w czasie gdy Prokofiew prowadzi bogate życie koncertowo-towarzyskie, rzadko pojawiając się w domu, zajmuje się dziećmi.
Egocentryczny, wdający się w różnorakie intrygi kompozytor - wkrotce jednak popada w konflikt z paryska bohema. Gdy w 1929 roku umiera Diagilew, Prokofiew coraz częściej wyrusza z koncertami i premierami swoich utworów do byłej ojczyzny.
Egocentryczny, wdający się w różnorakie intrygi kompozytor - wkrotce jednak popada w konflikt z paryska bohema. Gdy w 1929 roku umiera Diagilew, Prokofiew coraz częściej wyrusza z koncertami i premierami swoich utworów do byłej ojczyzny.
Na zamówienie Teatru Maryjskiego (zwanego wtedy Teatrem Kirowa) w Petersburgu (zwanym Leningradem) komponuje swój najbardziej znany utwór- balet Romeo i Julia.
A "Taniec rycerzy" słucha się bardzo przyjemnie
i bynajmniej trudno :) :
i bynajmniej trudno :) :
pod batuta Giergieva*
oraz z wizja:
Balet nie zyskał jednak uznania czy to w oczach czy uszach Stalina. Światowa prapremiera odbyła się w Brnie 30 grudnia 1938 roku, na Leningradzka premierę w Teatrze Kirowa Prokofiew musiał poczekać aż do stycznia 1940 roku.
Mimo tych ostrzegawczych sygnałów, w 1936 roku (czyli krotko przed jedną z największych fal stalinowskich czystek) Prokofiew ulega namowom władz radzieckich i decyduje się na powrót do Rosji, a dokładniej - do Kraju Rad.
Wraz z nim (lub za nim) wyjeżdża jego żona z dwójką ich synów.
W Moskwie władze otaczają czołowego radzieckiego kompozytora (Szostakowicza właśnie dopada fala zjadliwej krytyki), jak na tamte warunki luksusem. Dostaje mieszkanie, służąca, szofera. Zachował paszport, bez przeszkód mógł wyjeżdżać zagranicę (do czasu).
Poznaje Mirę Mendelssohn, o 24 lata młodsza poetkę.
Poznaje Mirę Mendelssohn, o 24 lata młodsza poetkę.
Porzuca Linę.
Niemniej, nie wszystko w nowej- starej ojczyźnie przebiega gładko i przyjemnie. Kantata na XX-lecie Października, nie uzyskała aprobaty sowieckich władz, a jej premiera miała miejsce dopiero w 1966 roku, sporo po śmierci kompozytora.
Również premiera pierwszej radzieckiej opery Prokofiewa, Semyon Kotko nie odbyła się bez zakłóceń; pech chciał, że dyrektor teatru, zaangażowany komunista, Niemiec Wsiewołod Meyerhold, został w międzyczasie aresztowany, a kilka miesięcy później, rozstrzelany. Krótko po aresztowaniu Mayerholda Prokofjew otrzymuje za to inna propozycje jak najbardziej niedoodrzucenia i komponuje Kantatę Zdravitsa - z okazji 60 tych urodzin Stalina.
Muzyka Prokofiewa z "futurystycznej" - nabiera coraz bardziej "neoklasycystycznego" charakteru. Co i tak nie uchroni go od publicznych przeprosin za "muzyczny formalizm" (wraz z Szostakowiczem, Chaczaturianem i innymi kompozytorami tego okresu) - cokolwiek miało to oznaczać. Ale to dopiero w 1948.
Muzyka Prokofiewa z "futurystycznej" - nabiera coraz bardziej "neoklasycystycznego" charakteru. Co i tak nie uchroni go od publicznych przeprosin za "muzyczny formalizm" (wraz z Szostakowiczem, Chaczaturianem i innymi kompozytorami tego okresu) - cokolwiek miało to oznaczać. Ale to dopiero w 1948.
Tymczasem - w 1941 roku Prokofiew i Mira- zostają ewakuowani na Kaukaz.
Lina wraz z dziećmi pozostaje w ogarniętej wojną Moskwie.
W 1948 roku małżeństwo Prokofiewa z Lina, jako nie zarejestrowane w sowieckich kartotekach,
zostaje uznane za nieważne.
Sergej i Mira mogą wziąć ślub.
I biorą.
zostaje uznane za nieważne.
Sergej i Mira mogą wziąć ślub.
I biorą.
Miesiąc później, Lina zostaje aresztowana. Oskarżona o szpiegostwo spędza dziewięć miesięcy w wiezieniu na Łubiance i 15 minut na sali sadowej.
Wyrok - 20 lat łagru.
Wyrok - 20 lat łagru.
Dzięki umiejętnościom wokalnym zostaje członkiem grupy "kulturalno- oświatowej".
Kto czytał Opowiadania Kołymskie wie, ze to była przepustka do życia.
O śmierci męża (była przekonana, ze został aresztowany wraz z nią) usłyszała przez radio. Zmarł tego samego dnia co Stalin.
Zwolniono ją trzy lata później.
Związek Radziecki może opuścić 20 lat później.
Do końca życia paranoicznie boi się aresztowania.
Po wyjeździe na zachód Lina Prokofiew zakłada fundację -
im. Sergieja Prokofiewa, mająca na celu zachowanie i propagowanie muzyki jej męża.
Jej miłość do Prokofiewa była nieskończona. im. Sergieja Prokofiewa, mająca na celu zachowanie i propagowanie muzyki jej męża.
A może miłość do muzyki...
Zmarła w 1988 mając 91 lat.
***
Porucznik Kiże. Romans od 4:00 *
* to oczywiście fragment wykorzystany przez Stinga; zawsze miałam odczucie, słuchając "Russians" - ze to piękna muzyka, tylko ten śpiewający facet niepotrzebnie tam przeszkadza ;)
