Mazurkowo- czyli jak to właściwie się gra..

Mazurki stawiają przed wykonawcą niezwykle trudne zadanie. Szczególne wyzwanie stanowi tempo rubato, typowe dla polskiej muzyki ludowej. Wskazówki Chopina, dotyczące tempa kradzionego (z włoskiego: rubare - kraść) mówią, by "lewa ręka była kapelmistrzem", "by grała ściśle miarowo", "by utrzymywała ścisłe tempo", natomiast prawa ma "igrać swobodnie z rytmem", "wyzwalać prawdę muzycznego wyrazu z wszystkich rytmicznych więzów, czy to przez niezdecydowanie, ociąganie się, czy też wpadanie z niecierpliwą popędliwością wcześniej i żywiej, jak mówca w namiętnej mowie".

(czytając takie notki poradnikowe, nie można się nie zachwycać Chopinem- poeta :))

Jasne?
to posłuchajmy jak to powinno brzmieć:

A teraz - Mazurek Chopina tutaj wersja, nazwijmy - salonowa, 

Ten sam mazurek, 
 na ostatnim konkursie Chopinowskim przez Bożanowa  zbałkaniony

za co został on (Bożanow lub jak kto chce - Bozhanov) 
przez chopinistów-purystów  odżegnany

(ale większość słuchających zachwycała się chyba jednak).

owszem, może i są to rytmy bardziej bałkańskie  (tez słowiańskie! bynajmniej - nasze kultury nie są wcale tak odlegle -> Leluja) niż salonowo-mazurkowe, 

ale znacznie im bliżej do gry z mazurskich chałup  

Ba, przy TYCH chałupach, nawet Bożanow brzmi jak delikatnie grająca panienka :) 

Ponieważ - nie ma samodzielnej jutubki z tym mazurkiem Bożanowa, trzeba kliknąć i wybrać 

Mazurek c moll Op. 41 nr. 4

Resztę utworów w interpretacji Bożanowa również słuchamy i się zachwycamy.