Ulżyj członki rozpięte.
Odmień teraz onę srogość,
którą masz z przyrodzenia.
Spuść lekućko i cichućko,
Ciało Króla Niebieskiego...
którą masz z przyrodzenia.
Spuść lekućko i cichućko,
Ciało Króla Niebieskiego...
Tekst tej pieśni jest tłumaczeniem (bardzo luźnym tłumaczeniem, raczej inspiracją) łacińskiego tekstu z VII w. Vexilla regisAutor oryginału, biskup Poitiers - Wenancjusz Fortunat , ułożył go dla uczczenia kawałka drzewa Krzyża Świętego, podarowanego w 569 r. księżniczce Radegundzie przez cesarza bizantyńskiego Justyna II.
Oryginałowi (wersja niemiecka wikiepdii, gdyz tutaj podano caly tekst) jednak daleko do uroku polskiej wersji...
Piękna pieśń głęboka harmonia tekstu i melodii. Przyjmij proszę życzenia radosnych i słonecznych Świąt Wielkiejnocy.
OdpowiedzUsuńZa życzenia dziękuję pięknie, życzę również bardzo mokrego śmingusa. Pozdrawiam serdecznie!
Usuń